Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

Εγώ στο σπίτι μου από Υδρόχρωμα αναπνέω καλύτερα



Αν ανάψεις ένα κερί σε ένα σκοτεινό δωμάτιο
περιμένεις το φως του να ταξιδέψει και στην πιο παραμελημένη γωνία
Αν δοκιμάσεις να ζεστάνεις το χέρι σου
το μισό και βάλε δωμάτιο θα ξαναβυθιστεί στο σκοτάδι
Αν πάλι τοποθετήσεις το χέρι σου σε απόσταση αναπνοής από τον τοίχο
η σκιά που θα σχηματιστεί σε αυτόν δεν θα είναι ούτε το μισό του χεριού σου

Όταν ήμουν 4 ετών είχα ένα τικ με την μύτη μου
την ρουφούσα συνέχεια με ή χωρίς μύξες
Όταν ήμουν 6 ετών είχα φάει σκάλωμα με το πώς ο οργανισμός μας επιτελεί βασικές λειτουργίες του στον αυτόματο πιλότο
καταλήγοντας να σκέφτομαι την κατάπωση και την αναπνοή μου συνεχώς
Όταν ήμουν 9 ετών σκεφτόμουν με μεγάλα φωτεινά γράμματα την ορθογραφία κάθε λέξης που πρόφερα ή άκουγα
Όταν ήμουν 10 ετών δεν προσπερνούσα καμιά πινακίδα χωρίς να διαβάσω τι λέει
και αν το έκανα έφτανα σε σημείο να γυρίσω πίσω για να την διαβάσω
Τώρα που μεγάλωσα και πάω μόνη μου στον οδοντίατρο
προσπαθώ να λήξω αν η εμμονή μου με το να μην αφήνω πουθενά σκουπίδια
έχει ιδεολογικό περιεχόμενο ή στίγματα χαριτωμένου ψυχαναγκασμού
Τελευταία έχω ένα άλλο πρόβλημα όμως
δεν μπορώ να πηδηχτώ χωρίς να σκέφτομαι την φάτσα σου, Μαλάκα
Ατυχές παράδειγμα;
Ε κάτι θα θέλει να πει ο ποιητής, μάλλον
αλλά του έχει σφηνώσει μια πέτρα στο λαρύγγι και δεν μπορεί να βγάλει άχνα
θαρρείς και πριν που μιλούσε τον άκουγες
Για να ακουστείς
πρέπει είτε να είσαι το χέρι δίπλα στην φωτιά είτε η ίδια η φωτιά
κι εγώ την βρίσκω με το κρύο και τα χέρια μου είναι πάντα παγωμένα
κι εγώ είμαι ζώδιο του αέρα και πολύ ασταθής για να αυτοπυρποληθώ
Κι εγώ ξύπνησα το πρωί και αντί να μην σηκώνομαι από το κρεβάτι επειδή σε σκέφτομαι κάτω από τα παπλώματα
δεν σηκωνόμουν από το κρεβάτι γιατί η θέα που μου προσέφερε το ταβάνι ήταν καλύτερη της φάτσας που θα αντίκριζα στον καθρέφτη του μπάνιου
Τελικά σηκώθηκα για να βάλω καφέ
και ο μαλάκας με κοιτούσε και δεν ψήθηκε ποτέ να κάνει ελεύθερη πτώση στην μοβ κούπα μου
«Τι περιμένεις;» τον ρώτησα επιτακτικά
και 2 δεύτερα μετά θυμήθηκα ότι πρέπει να τον χύσω εγώ στην Κούπα
Αξιογάμητος ο Καπουτσίνο, δε λέω!
«Συν Αθηνά και χείρα κίνει» μου ψιθύρισε το Μπρίκι
-όχι το σκυλί μου, το άλλο-

Επιστροφή στο δωμάτιο μου από υδρόχρωμα
που διαφέρει από τα δωμάτια των φίλων μου
-επιμελώς σπατουλαρισμένα και περασμένα με πλαστικό-

Μικρή γκρίνιαζα για το
fade out που έκαναν οι τοίχοι μου με το πέρασμα του καιρού
η μαμά μου πάντα έλεγε ότι το υδρόχρωμα αναπνέει καλύτερα
Μεγαλώνοντας συνειδητοποίησα πόσο βαρετό είναι το πλαστικό
αχ
λείο σαν το δέρμα σου και στιλπνό σαν τα μαλλιά σου
εκνευριστικά τέλειο
Εγώ στο σπίτι μου με υδρόχρωμα
αναπνέω καλύτερα
το ταβάνι προσφέρει μοναδικά ταξίδια
κι ας μην λέει να πέσει να μας πλακώσει με προορισμό το πιο μακρινό εξ αυτών
-
Μικρή χαιρόμουν για το
fade out που έκαναν οι τοίχοι μου με το πέρασμα του καιρού
η μαμά μου πάντα έλεγε ότι είναι και αυτό σημάδι συναισθηματικής ωρίμανσης
Μεγαλώνοντας συνειδητοποίησα πόσο άδικο είχε
αχ
να κάνεις στην μπάντα το εγώ σου για να αγαπήσεις και να αγαμηθείς
επικίνδυνα τέλειο
Εγώ στο σώμα μου χωρίς τοίχους
νιώθω κλειστοφοβία
η περιφερειακή μου όραση δεν λέει να με αφήσει σε ησυχία
κι ας πιστεύω ακόμα στους ανθρώπους

Ανθρώπους που δεν αφήνουν μια ταλαιπωρημένη ψυχή να βρει την ηρεμία που της αναλογεί
γιατί γαμιέστε έτσι, ρε μαλάκες;

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

{Αφελής Συνολοθεωρία} και {Πώς να της την φέρετε}





μπήγω τα νύχια μου στον τοίχο με σκοπό να απαλύνω τον πόνο
τον τρόμο που μου προκαλεί η αντανάκλαση μου στα μαχαιροπίρουνα
παραμορφωμένα εγώ σε μία θύελλα αντιδράσεων και εκφράσεων
μορφασμών που δεν καταλαβαίνω αλλά δεν επιμένω κιόλας
η διαδικασία ενσωμάτωσης μου στο σύστημα απέτυχε
και τώρα με φτύνει επιδεικτικά στο πεζοδρόμιο
σαν να ήμουν μυγάκι στην μπύρα / τρίχα στην πίπα / φλόκια στην γύρα
χα χα για κοίτα μια ξύπνια
αν χρησιμοποιώ παραδείγματα παρμένα από την καθημερινή μου ζωή
είναι γιατί προσπαθώ να νιώσω μέρος της
όσο κρατιέμαι γερά πάνω στις μέρες που περνάνε από μέσα μου
χωρίς να μου τον γλείφουν
εεε -χωρίς να με αγγίζουν- ήθελα να πω
κι ας με παίρνουν μαζί τους ύστερα από κλάματα και παρακάλια
υποσχέσεις ότι θα αλλάξω και θα βγάλω τα σκουπίδια για πέταμα
κι από δευτέρα, ψηλέ, κομμένα τα ξυράφια και οι φρικάκηδες
δεν ξέρω τι από τα δύο με ερεθίζει περισσότερο
πάντως σίγουρα όχι η εικόνα ενός μπατσικού να καίγεται
η δίψα μου για φωτιά δεν έχει ιδεολογικό χαρακτήρα
όταν κάτι εκτός από αντιδεοντολογικό είναι και παράνομο
δεν χρειάζεται δεύτερες σκέψεις, μόνο διπλή αμοιβή
άδειες κουβέντες επιχρυσωμένες με δεσποτισμό και δουλοπρέπεια ταυτόχρονα
στην τρίτη στροφή δεξιά για να παρακάμψετε ηθικές αναστολές
και κοινωνικά προσχήματα που τάχα μου σας καταπιέζουν

αποσύρετε για μια μέρα το Σύνταγμα, ρε γαμημένοι
να δούμε ποιος έχει τα άντερα να χύσει άντερα στην μέση του δρόμου

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2015

Πρωινό Στο Κρεβάτι


«Γράφεις ποιήματα αλλά δεν είσαι ποιητής»
Θα το κάνω ποίημα αυτό κι ας μην είμαι ποιήτρια
Αναμφίβολα όμως το ποιητόμετρο γέρνει προς την μεριά σου
Ποίημα που έχει μέσα την λέξη ποίημα
είναι για τα μπάζα
δηλαδή για τα ποιήματα
Κι εμείς που σαν γενιά είμαστε για τα μπάζα
γράφουμε κάνα ποίημα που και που
να ανέβουμε κατηγορία
Κι εμείς που σαν γένια είμαστε σαν τις ξεχαρβαλωμένες κιθάρες του Καρυωτάκη
διαβάζουμε κάνα Καρυωτάκη που και που
γιατί η “ποίηση είναι το καταφύγιο που φθονούμε”
Πέφτει το
beat και ακούμε ήδη το χειροκρότημα
και τις κραυγούλες από άτακτες φοιτητριούλες
Δεν θα στείλουμε τον Φώτη για μπύρες
γιατί φοράει
hoodies και βρώμικες αρβύλες
Εντάξει, αυτές οι τελευταίες είναι δικές μου
Ο Κώστας είναι στην φάση που λέει
και με κοιτάν γιατί; για το λουκ στο μαλλί
και με κοιτάν γιατί; γιατί φοράω φαρδύ
και με κοιτάν γιατί; γιατί τρύπησα ταυτί
και με κοιτάν γιατί; γιατί είναι κομπλεξικοί
Αυτός κι αν είναι χου
Σε έναν κόσμο όπου το χου βγαίνει από το
hoodies
δεν θα ‘πρεπε να ντρέπεσαι να σηκώσεις όπλο
και να τον κάνεις φιλετάκια για τα
goodies
Θα σκότωνες αλλά δεν είσαι δολοφόνος            
Σκοτώνω τον μεγαλύτερο δολοφόνο
Τον χρόνο
ΣΚΟΤΩΝΩ ΤΗΝ ΩΡΑ ΜΟΥ
Ώρα για ύπνο
Λένε, σαν το πρωινό σεξ δεν έχει
ξυπνάω κι εγώ ο μαλάκας από τις 8
και τι να δω;
όντως δεν έχει

- Πρωινό στο κρεβάτι, μωρό μου
- Καλά με τα χέρια σου το σκότωσες;