Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

Θα σε δω στην κόλαση, αγάπη μου




Τώρα που έπεσε το
Gamato
έκανα μια λίστα
Μια λίστα με ταινίες ελληνικής παραγωγής της τελευταίας 20ετίας
με χρονολογική σειρά κυκλοφορίας
και από δίπλα τόνοματουσκηνοθέτη
αναγάγοντας κινηματογραφικό ενδιαφέρον σε υποχρέωση εκπαιδευτικού περιεχομένου
καρτελώνοντας κάβλα για τέχνη σε τριπάκια των 50
mg καικάτιψηλά
Έβαλα τάξη στην ποσότητα
και χαμογέλασα για εφτά λεφτά
μέχρι που με ταρακούνησε η υπενθύμιση που είχα βάλει στο κινητό μου
ειδοποιώντας με πως «ΑΡΚΕΤΗ ΤΕΧΝΗ ΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ»
και ύστερα έπεσα για ύπνο
με την σκέψη ότι θα σε δω στην κόλαση, αγάπη μου

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2015

Ε φιλαράκι, έχεις μια σταθερά;




Στήνουμε κώλο και μουνί
δώστε μας λίγη ηθική
απ’ την φτηνή
Ακούς, κυρ Στέφανε;
αυτήν με των 4, ναι
αυτή στα τέσσερα
τη γαμημένη
«
O tempora, o mores
γαβγίζει ο τρελός της Ναυαρίνου
κι εγώ τρέχω να προλάβω το φανάρι
να δεις που θα του στήσουν άγαλμα στην πλατεία άμα τεζάρει
που θα τεζάρει δηλαδή
-το μόνο βέβαιο-
Μια σταθερά, ρε φιλαράκι
έχεις μια σταθερά;
να πιαστώ από κάπου
να ξεκουράσω το σακατεμένο μου κορμί
να γύρω το κεφάλι
και να κλείσω το ένα μάτι
Μια σταθερά, ρε φιλαράκι
κι ας είναι κι άρρητη
Πλέον δεν έχω αγαπημένο στίχο
μόνο αγαπημένο τοίχο
κάπου στην Πλάκα
-δε κάνω πλάκα-
αυτόν στον οποίον έστησαν το ’44 τον Τίτο
κι αυτός την γλίτωσε με ένα φιλί
Περίεργη που είναι η ζωή
και η Ζωή ακόμα να φανεί
Ο χωροχρόνος γαμιέται χειρότερα κι απ’ την Αλεξανδράτου
αλλά παίρνει καλά τσιμπούκια πού και πού
Γι’ αυτό κι εγώ
γυρίζω την πούτσα μου στο μέλλον
φαντασιώνομαι τον Τσακνή επί κεφαλής της ΕΡΤ
και χύνω δυνάμεις με βάση το μηδέν και εκθέτη το άπειρο
Όχι άλλες απροσδιοριστίες, ρε πούστη μου


* απροσδιοριστίες = υπερωρίες αμφιβόλου χρηματικής ανταμοιβής

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

...But we're all searching for someone whose demons play well with ours





ίωσης συμπτώματα εμφανίζει το τριαντάφυλλο
που κρύβω στο μανίκι μου
το βγάζω να πάρει αέρα
και σηκώνουν τα χέρια ψηλά
guns αλά roses

μενοχλεί που διαλέγουμε τους φίλους μας
ανάλογα με το πόσο μοιάζουν οι φρίκες μας
μενοχή που μας διαλέγουν οι φρίκες μας
ανάλογα με τον ποιον έχουμε φίλο μας
μενοχλεί που μας ενώνουν οι φρίκες μας
μάνο
μένια
μίλτο
μωρόμου

κάποτε
επικεντρώνουμε όλη μας την ενέργεια
σε αυτά που μας ενώνουν
και όχι σε αυτά που μας χωρίζουν
μετά κάνουμε μπάφους και ελευθεριακό σεξ
θεωρητικά γράφουμε ιστορία
πρακτικά τρώμε τα λεφτά των νεόπλουτων γονιών μας που ζουν στην αμερική

γι’ αυτό σου λέω 
αυτά που μας χωρίζουν αξίζουν ίσως μια δεύτερη ματιά
-εκτός κι αν ακούν στο όνομα ελπίδα-
θα τη σκίσω τη πουτάνα